Afajita

ព្រះជាម្ចាស់​ដែលធ្វើរ​អ្វី​ខ្លូន​អែងមឹន​បាន

ព្រះបន្តុល​បានកើត​មក​ជា​មនុស្ស ហើយ​គង់​នៅ​ក្នុងចំណោម​យើង​រាល់​គ្នា
យូ់ហាន​​​​​​ ១:១៤

ខ្ងុំ​មាន​កូន​ពីរ​នាក់។​ កាល​កូន​ដំបូង​ទើប​កើត​មក​​ ខ្ងុំ​មិន​ចេះ​ថែរក្សា​​វាសៅះ។​​ ខ្ងុំ​មិន​ដែល​​បាន​ថែរក្សា​​​កូន​ពី​មូនទេ។ ខ្ងុំ​មិនបានចេះ​ពន អោយ​ងូតទឹក បញ្ចុក។ ខ្ងុំ​មិនដឹង​អ្វីសៅះ​អំពី​កូន​ក្មេង។ តូច្នេះ​ពេល​ខ្ងុំ​បាន​ត្រូវការ​នាំ​វាមក​ផ្ទះ​ ខ្ងុំ​ភយខ្លាចណាស់។​ កូន​ងារទើប​កើ​តតូត​នឹងស្រួយ​ណាស់។​ ខ្ងុំ​មិន​ហ៉ាន​ពុន​វា ខ្ងុំ​ខ្លាចខ្ងុំ​ប្រហែល​ធ្វើរ​អោយ​វា​ធ្លាក់​។ ខ្ងុំ​មិន​ហ៉ាន​អោយ​ងូតទឹក​ ខ្ងុំ​ខ្លាច​ទឹក​ជូល​​ផ្សិត។ ខ្ងុំ​ភយខ្លាចណាស់។

ខ្ងុំ​​អរ​ព្រះ​គុណ​ព្រះជាម្ចាស់​​សំរាប​ប្រធាន​កូន​ទល​ខ្ងុំ​​ ខ្ងុំ​​​ដឹង​ថាវា​ពិតជា​​មហាអស្ចារ្យ។ បុន្តែ​ខ្ងុំ​គឹស្រែកយំ​​ច្រើនទល​ព្រះ​ “ព្រះអឺយ សូម​ជូយ​ខ្ងុំផង​ ខ្ងុំមិន​ចេះដឹង​ធ្វើរ​យាងមេចសៅះ។​​” ខ្ងុំថ្លាប់​ពុន​កូននឹង​គឹត​​ “អឹយ វា​គ្មាន​កំលាង​នឹង​មឹន​ចេះ​ធ្វើរ​អ្វី​ខ្លូន​អែង​សោះ។​ វា​ត្រុវការ​ទុកចិត​អាស្រយលើ​ខ្ងុំ​ ហើយ​ខ្ងុំ​សំរាក់​មឹន​បាន។” ខ្ងុំបាន​ត្រុវ​ការ​រៀន​ចេះ​ច្រើន ​ពុន​វា អោយ​ងូតទឹក បំពៅ ហើយ​បញ្ចុក។ ពេល​យុប​ខ្ងុំបាន​ត្រុវ​ការ​ក្រោក​ឡើង ហើយ​នឹង​លូងលៅម​កូន​ ហើយ​នឹង​បំពៅកូន។

ពេល​កូន​យំ​ខ្ងុំក្រោក​ពី​គេង​ភ្លាម។ ខ្ងុំថ្លាប់​ច្ងល់ “ហេតុអ្វិ​បា តែងតែ​គេងរហូត ​មិនតែលភ្ងាក់​ទេ?” គាត់​ថា​ “ខ្ងុំ​​​មិនតែល​លូ​កូន​ទេ ពេល​ខ្ងុំ​​​​ចុង​ជូយ​ មាក​កាន់​កូន​ហើយ!” មាកខ្ងុំ​បាន​និយាយថា “បើសីនកូន​មិន​មាន​បា វា​ពីបាក​ចិត បន្តែបើសីនកូន​មិន​មាន​​មាក វា​និងស្លាប់!” កូន​ខ្ងុំ​​​​​គ្មាន​កំលាង​នឹង​មឹន​ចេះ​ធ្វើរ​អ្វី​ខ្លូន​អែង​សោះ។​ វា​ត្រុវការ​ទុកចិត​អាស្រយលើ​ខ្ងុំ​។

យប់​មូយ កាលខ្ងុំ​​បាន​លូងនឹង​បំពៅកូន ខ្ងុំ​​ពែវា នឹងខ្ងុំ​​នឹក​ឃើញ​ថា “ព្រះ​យេសូ​ថ្លាប់​​ជា​កូន​ងារ​ដូចជា​កូន​ខ្ងុំ” ព្រះ​ ព្រះ​ជា​ម្ចាស់​ ព្រះ​ជា​ម្ចាស់​​តែល​បង្កើត សបសារបើរ​ទាំង​អស់ ព្រះ​នេះគឹ​ក្លាយ​ទៅជា​កូន​ងារ​ ដូចជា​កូន​ខ្ងុំ​​។ ព្រះ​ជា​ម្ចាស់​​តែល​បង្កើតសបសារបើរ​ទាំង​អស់ គឹ​ជាកូន​តែល​គ្មាន​កំលាង​នឹង​មឹន​ចេះ​ធ្វើរ​អ្វី​ខ្លូន​អែង​សោះ ហើយ​ទ្រុង​គឺត្រូវការ​ទុកចិត​អាស្រយលើ​មាក​របស់ទ្រុងតែ។

ព្រះបន្តុល​បានកើត​មក​ជា​មនុស្ស ហើយ​គង់​នៅ​ក្នុង​ចំណោម​យើង​រាល់​គ្នា​​

ពេល​ខ្ងុំ​​​មាន​ស្រមោល​ស្ម្រី​អំ​ពី​​ខគម្ពី​នេះ ធម្មតា​ខ្ងុំគឹត​អំ​ពី​​​ ព្រះ​យេសូ​បានក្លាយ​ទៅជាមនុស្ស។​ ព្រះ​យេសូ​ក្លាយ​ទៅជាមនុស្ស ដើម្ពី​មាន​ទំ​នាក់ទំនង់​ជា​មុយ​យើង។ ដើម្ពី​បង្រៀន​ព្រះបន្តុលនែព្រះ​ជា​ម្ចាស់​​ ដើម្ពី​បង្ហាញ​ផ្លូវទល់ព្រះ​ជា​ម្ចាស់​​។​ ពេល​ខ្ងុំ​​​មាន​ស្រមោល​ស្ម្រីអំ​ពី​​ការ​បន្ទាបខ្លូននែព្រះ​យេសូ​ ធម្មតា​ខ្ងុំគឹត​អំ​ពី​​​ព្រះ​យេសូ​សគុតលើ​​ឃើ​ច្កាង។

ព្រះ​យេសូ​បានក្លាយ​ទៅជាមនុស្ស។​​ បុន្តែខ្ងុំអូសាភ្លេច​តែល​ លើក​តំរង់ព្រះ​យេសូ​បានក្លាយ​ទៅជាកូន​ងារ​សិន។ ព្រះ​ជា​ម្ចាស់​​តែល​បង្កើតសបសារបើរ​ទាំង​អស់ បានបន្ទាបខ្លូន ហើយ​និង​ក្លាយ​ទៅជាកូន​ងារ​តែល​គ្មាន​កំលាង​នឹង​មឹន​ចេះ​ធ្វើរ​អ្វី​ខ្លូន​អែង​សោះ។ ព្រះ​ជា​ម្ចាស់​​តែល​បង្កើត សបសារបើរ​ទាំង​អស់ ធ្លាប់​​ស្រេកឃ្លាន ទ្រុងធ្លាប់​ត្រជាក់ ទ្រុងធ្លាប់​​មិន​ស្រូល​ខ្លូន។ ទ្រុងធ្លាប់​យំ​ពេល​យប់​ប្រហែល​សំរាប់​ពីរ​ពែ​ខែ ដូចជា​កូនខ្ងុំ​​​​។ ទ្រុងធ្លាប់​​​​បត់ជើង ដូចជា​កូនខ្ងុំ​​​​។​ ទ្រុងធ្លាប់​​​​​ក្អូត​និង​ភៅមដូចជា​កូនខ្ងុំ​​​​។​ មាក​ទ្រុង​បាន​ត្រុវ​ការ​ពុន​ អោយ​ងូតទឹក លូង បំពៅ បញ្ចុក ប្តូរ​ខោអាវ ទាំង​អស់​ ដូចជា​កូនផ្សេង​ទៀត​​​​​។ ព្រះ​យេសូ​ ជា​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់​​តែល​បង្កើត សបសារបើរ​ទាំង​អស់​ ​​​បន្តែ​ពេល​កើត​មក​ទ្រុងគ្មាន​​កំលាង​នឹង​មឹន​ចេះ​ធ្វើរ​អ្វី​មឹន​បាន​ទេ។

កាល​ព្រះ​យេសូ​បានកើតមក ទ្រុង​បាន​ដូច​ជា​យើង។។​ កាល​ព្រះ​យេសូ​បានកើតមក​​​ ទ្រុង​បាន​ខ្លាយទៅ​ជា​កូនងា។ នេះ​គឺ​ជា​ការ​បន្ទាបខ្លូននែព្រះ​ជា​ម្ចាស់​​។

A Helpless God

“The Word became flesh and lived among us.”- John 1:14

I have two children. When the first one was born I was completely clueless as to how to care for babies. I am the youngest child and did not have any nieces or nephews and had few friends with children. I did not know anything about babies and certainly did not know how to hold them, bathe them, or feed them. When it was time to leave the hospital I could not believe that the hospital staff expected me to bring the baby with me. I was afraid of hurting him, changing his diaper, dropping him… I made Danny give him his first bath because I was too afraid to do it myself. In other words, I was a total basket case.

While I praised God for giving me such a miracle, I also cried out to him, “Oh God, help! I don’t know what to do!” I would hold Silas in my arms and stare at him and while I was in awe of this miracle, I would also think, “Wow, this tiny little ‘thing’ in my arms is so tiny, fragile, weak, helpless AND completely dependent on me.” I would have to learn to hold him, bathe him, change his diaper, feed him. When he cried in the middle of the night, I had to get up and countless times to comfort and nurse him. While I would automatically wake up right before he even started to cry, Danny kept on sleeping. I was so tired I thought I was going to die. I asked Danny why he did not ever get up to help me and he responded, “I never hear him cry.” My mom said, “If a baby doesn’t have a father, he will be sad. If he doesn’t have a mother, he will die.”

One night, during one of those many night feeds, I had a profound spiritual experience. As I held Silas in my arms close to me, I thought, “Jesus was a baby just like mine. The Son of God, the creator of the world was a baby, just like my baby. He was tiny, weak, completely helpless and totally dependent on his mom.”

“The Word became flesh and lived among us.”

When I meditate on this verse I tend to think of Jesus as a man. Jesus became a man in order to have a relationship with us, to teach us the Word of God, to show us the way to God. When I meditate on the humility of Christ, I tend to reflect on his suffering and ultimate death on the cross for our sins.

God became man and lived among us. But I often forget that first God became a baby, a tiny, weak, helpless baby, just like my babies. The God who has all power and authority, humbled himself and became an infant, unable to do anything by himself. He cried when he was hungry, cold, and wet. He woke up in the middle of the night for months. He pooped, spat up, farted, got sick. His mother needed to learn to take care of him just like I did. He exhausted his mother just like my children do. He needed to be changed, nursed, burped, held, comforted. Just as my children are totally dependent on me, Jesus, the Son of God, creator of the universe, King of Kings, was totally dependent of his mother.

God became man and lived among us. But when he came he became one of us, a helpless baby. Now, THIS is the humility of God.